Czarny kocur Bazyl chyba jeszcze nie widział tak zmartwionej Zuzanki. Dziewczynka siedziała na łóżku z bardzo smutną miną. Obok leżała zapakowana torba. Za chwilę Zuzanka z rodzicami mieli jechać na lotnisko.
- Ja nie chcę jechać Bazylku. - Po raz chyba dziesiąty powiedziała Zuzanka. - Czemu nie możesz jechać z nami?
Bazyl uśmiechną się i przytulił do Zuzanki bez słowa. Dobrze wiedziała dlaczego. Wyjeżdżali tak daleko, że trzeba tam było aż lecieć samolotem. Trzy tygodnie mieli spędzić u wujka i jego rodziny.